M'n waterige ogen het levenloze beeld weerspiegelend

M'n blik bekoord door het duister

En m'n geest getrokken door de rust

Als een laken van zacht zwart

Glijdt de nacht over ons

De weelderige wereld sussend tot slaap

Geen gesuis noch gepiep

Pure stilte sluipend over de straten

Een geluidloze gang zonder gedachten

Zonder geweten, zonder verleden

Het volledige gebeuren van niets

De dreigende dood van buiten druipend door het raam

Getroffen door m'n glanzende glimlach

Zoekend naar m'n zwijgende lippen

Grijpend naar m'n tranen van glijdend geluk

Gefascineerd

Maar al snel verdrijft de schijn hem weer

Niets wetend de rust verpestend

En de gehate dag weer verspreidend

De eeuwige strijd onzichtbaar vertrouwend

En het prachtige tafereel gedachteloos verbouwend

De draaiende machine gevoelloos startend

En mijn gelukzaligheid genadeloos versmachtend