Het neonlicht flikkerend op m'n gelaat

Met mensen rond me

Nooit te voorspellen waar je belandt

Ik liet me begeleiden

Het was een golf van vrijheid die door m'n lijf ging

Misschien was het een omarming die ik nodig had

Wellicht was het een gevoel waarnaar ik verlangde

Oh wat kan er toch allemaal mis zijn met een mens

Geen geloof heb ik in het praten

Geen openbaring verwacht ik door normaal te proberen zijn

Oh wat ik ook allemaal zou moeten zijn

Het is te gemakkelijk om het verkeerde te zien

We kijken steeds weer rondom ons en vermoeden het goede

Het vlekje op ons oog daarentegen valt niet te benoemen

We zien alleen maar vuil op proper

Zwart op wit

Onvolledig tegenover bepaald

We zijn stuk voor stuk losgeslagen dieren

Nummers gekleefd op de op hol gedraaide schroeven

We verroesten

We worden imperfect

En uiteindelijk valt alles in elkaar als een kaarthuis op de wind

Degene die trachtte vanboven te staan verliest zichzelf het hardst

Tegengewicht had hij gevoeld om er te geraken

Opdrachten voltooid

Maar hij was verloren geraakt in de hoop op verbetering

Opgeslokt door het verlangen naar de toekomst

Maar is het een vrije toekomst dat we willen

Dromen leveren ons geen oplossingen op

Hoe kan er vrijheid zijn als we bescherming verlangen

Hoe kan er perfectie zijn als we steeds weer hopen beter te zijn dan anderen

Vertel me hoe en ik zal diegene prezen die spreekt

Leg me uit hoe en ik zal de heilige aanbidden die duidelijkheid schept

Verdwaald loop ik rond verwachtend een soort verhevene tegen te komen

Maar tevergeefs trekt het water me mee

Ten onder in het overdoen van verlangen

Ook ik hoop op vrijheid

Maar toch ben ik diegene die z'n ogen opent

Steeds weer ben ik diegene die onmogelijkheid ziet

En daardoor ben ik keer op keer weer diegene die met open ogen blind wordt genoemd

Uitgelachen in m'n gezicht

Ze verachten diegene die kijken

Ze negeren diegene die de werkelijkheid onder ogen komen

En zo ben ik een verworpen nummer geworden

Een vervaagd ticket weggegooid op de lichte avondbries

En nu zit ik hier

Wensend dat het m'n dromen meetrekt